egzam

 Egzamin ósnoklasisty

dzwonek

 

Dzwonki lekcyjne

synergia

Zapraszamy do korzystania z dziennika elektronicznego

paragrafy 

 RODO

Opublikowano: poniedziałek, 04, listopad 2019 D. Kozioł

 

JESIENNE ŚWIĘTO POETÓW W NASZEJ SZKOLE!

Jesienne Święto Poetów to projekt Fundacji „Zawsze Warto”, realizowany od 8 października 2015 roku. Głównym jego celem jest uwrażliwianie na słowo poetyckie i promocja czytelnictwa wśród dzieci i młodzieży. Jak piszą Organizatorzy święta: „Chcemy pokazywać dzieciom i młodzieży, że poezja to ta niezwykłość na wyciągnięcie ręki, a nie coś odległego i niezrozumiałego…”.


Wśród uczniów naszej szkoły nie brakuje wspaniałych recytatorów, aktorów, poetów...

Rozwijamy  artystyczne talenty. 
Promujemy je na stronie szkoły i w środowisku lokalnym.

W realizację projektu Jesienne Święto Poetów zaangażowali się ósmoklasiści, którzy pod opieką nauczycielki języka polskiego przygotowali dla najmłodszych uczniów naszej szkoły prezentację wierszy Jana Brzechwy. Wspólnie wybraliśmy te najpopularniejsze i wesołe. Udaliśmy się do klas pierwszych i drugich. Na początku było krótkie wprowadzenie – informacja o samym projekcie i zachęcenie do współpracy – dzieci razem z recytatorami uczyły się fragmentów wierszy a potem pomagały w recytacji, powtarzając głośno zapamiętane wersy:


„Jak pan może, panie pomidorze!”
„A to feler! Westchnął seler!”

Panem Pomidorem był Marek, który uzbrojony w miotłę na kształt tyczki, na koniec wpadł do koszyczka ogrodniczki. Jaki z tego morał? Przedrzeźnianie innych nie przynosi nic dobrego!


Za to Pchłę Szachrajkę brawurowo przedstawili Cyprian i Maciek. To najbardziej uznani szkolni recytatorzy, nagrodzeni w wielu konkursach. Purpurowe rękawiczki i kapelusz to  jedynie niewielki element stroju naszej tytułowej pchły. Zabawne przygody bohaterki bardzo poruszyły słuchaczy. Reagowali entuzjastycznie, śmiejąc się, klaszcząc i powtarzając fragmenty bajki.

Na koniec Gabrysia i Zosia zabrały nas na targ – znaleźliśmy się wśród warzyw na straganie. Niezwykłe było to, że cebula, burak, groch, kalarepka potrafiły mówić.


A kapusta - głowa pusta okazała się być tą najmądrzejszą.
Jak to pozory mogą mylić! Nie tylko w poezji, ale i w życiu...

A jaki morał z tego wierszyka wynika?
Otóż zapamiętajcie, drodzy słuchacze, że nie warto się kłócić! 

Poezja jest jak skrzynia pełna bogactwa i tajemnic.

Warto po nią sięgać już od najmłodszych lat, dlatego adresatami projektu uczyniliśmy uczniów klasy 1 i 2. Spotkanie z nimi dało recytatorom dużo radości.
Może akurat ta wizyta zainspirowała kogoś do odkrywania innych wierszy Jana Brzechwy?
Chcielibyśmy, by ta nietypowa lekcja na długo pozostała w pamięci naszych
młodszych koleżanek i kolegów.

Mamy pomysły na kolejne projekty, o których również napiszemy!

Maciej Plebański
Gabriela Skrobacz

Zofia Szarek
Marek Sowa
Opieka: pani Dominika Kozioł

 

Odsłony: 46